Tussen wetenschap, filosoferen en geloven.

Dat wetenschap, filosofie en geloven in één mensenbrein kunnen samengaan bewijst de Vlaamse schrijver Gerard Bodifee opnieuw in zijn nieuwste werk Nocturnes. Vaak wordt gedacht dat wetenschap en religie niet met elkaar kunnen samengaan, dat het min of meer tegengestelden zijn. Dat kan best waar zijn, maar dat wil niet zeggen dat een mens zou moeten kiezen tussen het een of de ander. Sterker nog, de gemiddelde mens heeft nood aan zowel religie als aan harde verifieerbare feiten. Het één roept het verlangen naar het andere vaak op.
Bodifee geeft in zijn werk steeds een verschillende kijk op de wereld om ons heen. Zo ziet hij de mens niet als een voor zichzelf en zijn omgeving destructief wezen, zoals in het huidige discours vaak wordt beweerd, maar ziet hij de mens ook als warmtegevend wezen, als hoopvol wezen. Nocturnes is geen hoogdravende theologie, het is evenmin een wetenschappelijke uiteenzetting, het zijn gewoon de gedachten van een weldenkend mens die verder kijkt dan wat de huidige maatschappij ons voorschrijft. 

Saskia van den Kieboom

Beverly Lewis, Dochters van het verbond, Ten Have, 2009

Het verhaal van een Amish-gezin in Pennsylvania in 1946.
De vier zussen Ebersol groeien op in de kleine gemeenschap Gobbler's Knob.
Zij worden 'mensen van Eenvoud' genoemd, en dat straalt ook uit het boek : hoe die gemeenschap zijn zeer eenvoudig - en ook zeer voorspelbaar - leven leidt.
Die eenvoud en voorspelbaarheid zorgen tegelijk voor rust en onrust.
Rust, omdat het al generaties lang zo gaat, maar ook onrust, omdat tienermeisjes zich nu eenmaal de vraag stellen of dat dan ook voor hen wel de 'juiste weg' is, en of ze hun geluk niet eerder zouden kunnen vinden bij de 'Englischer' in de wereld rondom hen.
De Ebersol-zussen gaan elk op een andere manier met dit gegeven om.

Dochters van het verbond is het eerste boek van de vijfdelige serie over deze familie.
Na het lezen van dit eerste deel rest alleen het verlangen om zo snel mogelijk de 4 andere delen te gaan lezen!

Eline Snel, Stilzitten als een kikker, mindfulness voor kinderen (5-12 jaar) en ouders, uitgeverij Ten Have, 2010

Mindfulness betekent bewust en vriendelijk hier en nu aanwezig zijn, zonder te denken of te oordelen. Meestal gaan ouders van nature ‘mindful’ om met hun kinderen. Maar soms raakt zelfs hun geduld op en reageren ze geïrriteerd. Ook kinderen hebben vaak een grote behoefte aan rust.
Dit boekje, met sprekende verhalen en voor de hand liggende oefeningen en met een CD met 11 eenvoudige meditatie-oefeningen, kan gezinnen met jongen kinderen helpen om  zowel fysiek als geestelijk tot rust te komen. Het leert kinderen stil te zitten, zich te concentreren op hun ademhaling, en te ontspannen. Het leert hen ook om vanuit die innerlijke rust,  niet te reageren op alle prikkels uit de buitenwereld, of om te gaan met (ook lastige) gevoelens.

Dimitri Verhulst en het Ensor strijkkwartet, De zeven laatste zinnen, uitgeverij Contact, 2010

In de 18e eeuw componeerde Joseph Haydn ‘Die Sieben Letzten Worte’: zeven sonaten die de geladen sfeer moesten weergeven die hoort bij de zeven kruiswoorden, dat zijn de zeven zinnen die Jezus volgens de evangelisten uitsprak toen hij aan het kruis zijn doodstrijd voerde.
Het Ensor Strijkkwartet voerde dit werk uit, en de CD die bij dit boek hoort is prachtig om te beluisteren.

Die zeven beroemde zinnen waarop Haydn zich voor zijn werk baseerde, vinden we verspreid terug bij de 4 evangelisten :
Bij Lucas lezen we : ’Vader vergeef het hun, want zij weten niet wat zij doen’,  ’Nog vandaag zul je met mij in het paradijs zijn’, en  ’Vader, in uw handen leg ik mijn geest’. Matteüs en Marcus vermelden :’Mijn god, mijn god, waarom hebt u mij verlaten?’. En Johannes schreef : ‘Vrouw, ziedaar uw zoon’, ’Ik heb dorst’, en ’Het is volbracht’. Het zijn zinnen van een man in doodstrijd, recht uit het hart en zonder franjes. Bijzondere zinnen ook, die moeten aantonen dat Jezus geen gewone sterveling was, maar de uitverkoren zoon van God.

Dat Jezus geen gewone sterveling was, blijkt als de zeven zinnen in de mond worden gelegd van gewone stervelingen. Dimitri Verhulst schreef immers bij elk van deze zeven zinnen een verhaal. Een verhaal van gewone stervelingen in situaties van afscheid en verlies en/of van hoop op een beter leven : een vader die de verkrachter en moordenaar van zijn dochter waarschijnlijk nooit zal kunnen vergeven, een mensensmokkelaar die aan een asielzoeker het paradijs belooft, een vrouw die met veel moeite beslist om de machines die haar man kunstmatig in leven houden, te laten stopzetten, een vrouw die na de oorlog tevergeefs wacht op de terugkomst van haar zoon, een man die zijn vrouw mishandelde, en niet begreep waarom ze hem uiteindelijk verliet, een erg zieke vrouw die op haar ziekenhuisbed naar water smacht, en een man die terugkijkt op zijn banale leven en beseft dat alles is volbracht.

Het zijn zeven sterke, zeer intense korte verhalen geworden over gewone mensen van wie de diepste gevoelens naar boven komen door de situatie waarin ze zich bevinden. 
Het is ook een merkwaardige poging om de zeven kruiswoorden van hun religieuze karakter te ontdoen. En alhoewel de verhalen prachtig zijn, is die poging volgens mij jammerlijk mislukt. Gedoemd om te mislukken ook. Want de woorden die iemand uitspreekt net voor hij sterft, zijn eigenlijk per definitie religieus, in welke context ze ook worden geplaatst, door welke schrijver ze ook worden neergepend, of door welk personage ze ook worden beleefd.

Chris Fabry, Dochterlief, uitg. Kok, 2010 

Spannend, ontroerend, mooi, …!

Het verhaal van een negenjarig meisje (dat haar deel vertelt in de ik-vorm) dat, zo lang ze zich kan herinneren, onderweg is met haar 'papa' in een camper.
Wanneer ze op een dag in een winkel een compositietekening ziet hangen van een meisje dat al zeven jaar vermist is, schrikt ze behoorlijk omdat het lijkt dat ze zichzelf ziet.
Wat ze vanaf dat moment meemaakt, wordt dan ook serieus gekleurd door de vragen: 'wie ben ik, waar kom ik vandaan, wie is mijn moeder, is papa echt mijn vader, …?

In hoofdstukken tussendoor volg je als lezer de andere kant van de zaak: hoe de grootmoeder het nooit opgegeven heeft te blijven zoeken naar haar vermiste kleindochter; hoe de sheriff van het kleine dorpje waar ze verdween nog steeds puzzelstukjes tracht in elkaar gelegd te krijgen, hoe de pers erop inspeelt, …

Niet verwonderlijk dat de twee verhaallijnen mekaar op een bepaald moment kruisen, en hoe het verhaal in een stroomversnelling naar de uiteindelijke afwikkeling leidt.

Mooi om te lezen hoe het kleine meisje reflecteert over wat ze allemaal meemaakt en wat ze hoort en leest.  In de vele ontmoetingen die ze in haar zwerversbestaan al had, zitten er enkele bijzondere tussen: zeker die met de christen-gelovigen.  Ergens onderweg heeft ze zich zelfs laten dopen, en vanaf dan noemt ze zichzelf ook christen.  Grappig, maar o zo mooi, is de manier waarop ze in haar kinderlijke naïeviteit, mensen bestempelt als wel-of-niet-christenen, al naargelang de manier waarop ze zich gedragen ten opzichte van de medemensen.

Ontroerend is het hoe ze gaandeweg steeds duidelijker beseft dat 'papa' niet haar echte vader is, maar nooit op welke manier dan ook slecht over hem zal willen spreken of horen.  Integendeel.  Hij is degene die haar alles geleerd heeft, van lezen en schrijven over fietsen en zich gedragen, tot levenswijsheden waar leeftijdsgenootjes niet bij kunnen.  Ze blijft hem hiervoor altijd ontzettend dankbaar en erkentelijk.

Spannend is het boek omdat het zo direct geschreven is.  Je wil als lezer zo snel mogelijk weten wat er nu precies gebeurd is.  Doorheen het lezen vind je hier en daar al aanwijzingen, en worden vermoedens gewekt.  Hoe dichter de ontknoping nadert, hoe hoger het leestempo wordt: je wordt als het ware meegezogen in het verhaal.
Mij ontsnapte een diepe en lange zucht na het lezen van de laatste bladzijde…

Vrouwke Klapwijk, Willeke Brouwer (ill.), Sil, Callenbach, Kampen, 2010-10-13

Heel herkenbaar verhaal over Sil, een jongetje van ongeveer 8 jaar dat eerst doet en dan denkt. Een onhandige jongen vol goede bedoelingen. Een jongen die nóg onhandiger wordt dan hij al is, als hij wordt uitgescholden. Maar ook een jongen die een hémels schilderij kan maken, als hij maar de ruimte krijgt om zichzelf te zijn.
Voor kinderen van 6 tot 9 jaar.
 

Koen Stassijns & Ivo van Strijtem, Half engel half mens. 100 moedergedichten uit de wereldliteratuur, Lannoo, 2010

Heel mooie poëziebundel, met 100 gedichten uit de wereldliteratuur : over de bijna-moeder, de jarige moeder, de oude moeder, de gestorven moeder. Tedere of weemoedige gedichten, gedichten vol liefde en gedichten vol spijt.
 

Wanda E. Brunstetter, Rijk aan eenvoud, De groot goudriaan, Kampen, 2010.

Deze roman is niet het proefstuk van Brunstetter : ze heeft reeds verschillende verhalen geschreven die zich afspelen bij de Amish bevolking in Lancaster County, Pennsylvania, USA. Deze ‘mensen van de eenvoud’ erkennen dat God groter is dan zij zelf kunnen zijn, en dragen hun leven en werk op aan Hem. Ze leven in grote verbondenheid met de natuur, en leiden een rustig en eenvoudig leven. Deze rust en eenvoud zijn ook in het taalgebruik en in de sfeer van het boek terug te vinden, en stralen af op de lezer.
Dit boek is het derde boek in de vierdelige serie ´De bruiden van Lancaster County´. De eerdere titels in deze serie zijn ´Blij van hart´, en ´Uitzien naar een wonder´. De jonge Engelse vrouw Laura wordt verliefd op de Amish jongen Eli. Laura sluit zich aan bij de Amish kerk, en treedt zo binnen in een voor haar totaal onbekende wereld, die ze heel langzaam leert kennen en leert appreciëren, en waar ze zich uiteindelijk ook zal thuis voelen.

Leven in vrijheid, bijbelstudies vanuit het land van de vrijheid
Bergen met een boodschap, bijbelstudies over geestelijke hoogte- en dieptepunten
Evangelische Omroep, 2010

Deze twee DVD’s behoren tot de bijbelstudieserie ‘Horen zien geloven’. Elke DVD bevat 9 korte filmpjes, opgenomen op locaties in respectievelijk de USA en Israël, waarop een predikant een korte uitleg geeft over de bijbelse betekenis van deze bijzondere plaatsen. Zo kan je ‘horen’ en ‘zien’, maar om te ‘geloven’ is meer nodig. Een gelovige boodschap breng je niet alleen met woord en beeld. Mensen ontmoeten die leven vanuit hun geloof, die het geloof voor-leven, die getuigen door de manier waarop ze in het leven staan, dat overtuigt minstens even veel.

Lois Rock & Kay Widdowson (illustraties),
Dank U, God
God houdt van jou
God zorgt voor jou
God maakt je blij
Callenbach, Kampen, 2010.

Deze vier kartonnen voel- en puzzelboekjes zijn bedoeld voor peuters. De kleurrijke tekeningen spreken aan. De zachte stofjes die de kinderen kunnen voelen, creëren een sfeer van geborgenheid.  De tekst is eenvoudig en eerlijk. Door de puzzelstukjes blijft het boekje speels. God wordt op een heel natuurlijke manier binnengebracht in de leefwereld van de tweejarige, als een veilige en blije ruimte.

Maria de Greef, Het regent in mijn toekomst. Het verdriet van grootouders, Ten Have, Kampen, 2010

In dit boekje staan 12 getuigenissen van grootouders die een kleinkind verloren. De naam van het gestorven kleinkind is telkens de titel van het hoofdstuk. Het toont het respect voor het overleden kind. Eigenlijk willen de grootouders niet dat dit gesprek over hen gaat, maar over hun kleinkind. Door de verhalen spreekt de enorme liefde van die mensen voor hun kinderen en hun kleinkinderen. Vandaar ook hun dubbel verdriet : ze rouwen om de dood van hun kleinkind, en ze voelen de pijn van hun eigen kind. Vaak zetten ze hun eigen gevoelens en verlangens opzij, om hun eigen kind te sparen en bij te staan. Maar ze ervaren ook dat er niets is om te zeggen, niets om te troosten. Daarom worden grootouders vaak niet gehoord en erkend in hun verdriet.
Enorm ontroerd was ik door p. “33 het verhaal van Jos die vroeger twee kindjes verloren had, en nu geconfronteerd werd met de dood van haar kleinkind.
Zeer precieze beschrijving van wat ze voelen. Zeer eerlijk. Zonder franjes. 

Patty Harpenau, Benjamins boom, Ten Have, Kampen, 2010

Het verhaal van het leven en de dood van Benjamin, verteld door 'Bub', de vrouw die Ben opvoedde nadat zijn moeder Rebecca gestorven was.
Gaandeweg komt ze tot de ontdekking wat Benjamin zo speciaal maakte, en waarom hij gestorven is.
Als zoon van Rebecca, een wijze vrouw, een 'la que Sabe', een 'zij die weet', en van Abraham, een beroemd Joods leraar, had Benjamin gekozen om op zoek te gaan naar de 'hemelweg', tot het uiterste.

Een intrigerend boek over oude gebruiken, van alchemie en kabbala, over engelen en het engelenpad, over hemelwandelaars, over energetische stromen, over de levensboom, …
In het achtste hoofdstuk word je als lezer ook een stukje op weg geholpen door allerlei oefeningetjes.  Heel fijn is ook de verklarende woordenlijst op het einde van het boek.
Benjamins boom heeft ook een eigen site: www.Benjaminsboom.nl

Ton De Ruiter, Jezus in ons. Een andere kijk op verzoening, Kok Kampen, 2009

Ton De Ruiter komt uit de Gereformeerde Kerken en heeft het moeilijk met de manier waarop zij de verlossing door Jezus begrijpen, nl. als ‘verzoening door voldoening’. Wij zijn verlost omdat Jezus ons door zijn bloed heeft vrijgekocht. Hij gaat op zoek naar een ander begrijpen van de verzoening die wij, christenen, ontvangen in de dood en het lijden van Jezus.
Voor ons, katholieken, heeft hij een taalgebruik dat ons vreemd overkomt. Toch is zijn besluit levengevend : op het kruis toont Jezus ons hoe God ons liefheeft. Hij is beeld van God tot het uiterste toe.  
 

Beverly Lewis, Gemis, de groot goudriaan, Kampen, 2010

Dit boek is het tweede van een drieluik. Het is een mooi verhaal over 2 jonge vrouwen: Heather, een studente die ernstig ziek wordt, en Grace Byler, een Amish meisje wiens moeder spoorloos verdwenen is. Geleidelijk aan raken beide levens met elkaar verweven.
Het verhaal leest erg vlot. Je wordt meegesleept door de trage vertelstijl, die helemaal lijkt te passen bij de trage levensstijl in Amish gebied.
Uitkijken naar de ontknoping in deel 3!
 

Joseph Campbell, Volg de stem van je hart. Mythologie als bron voor persoonlijke groei, Ten Have, Kampen, 2010

Behalve het feit dat de vertaling van de engelse titel (‘Pathways to bliss’) van het boek stom is, en zelfs verkeerd - daarmee wordt de lezer op een paar verkeerde newage-benen gezet - is het een schitterend boek. Het gaat  naar de kern van de beleving van de Werkelijkheid. J.Campbell neemt je mee naar de basis van spiritueel leven. Vragen als wat zijn je diepste verlangens? Hoe kun je alles in je leven dienstbaar maken om deze te realiseren? Hoe kunnen de grote voorbeelden uit de mythisch religieuze wereldliteratuur je daarbij helpen?; krijgen geen rechtstreeks antwoord maar er wordt wel basismateriaal aangereikt om zelf op verder te bouwen. 

Beverly Lewis, Geheimenis, De Groot Goudriaan, 2009, 19,95€

In deze vlot geschreven roman, de eerste in een nieuwe serie, lopen twee verhaallijnen naast elkaar :
Eerst en vooral maken we kennis met een Amish gezin in Lancaster County. Moeder Lettie draagt een groot geheim met zich mee, een geheim dat zelfs binnen haar naaste familie onbespreekbaar is. Het innerlijke verlangen om met zichzelf in het reine te komen, wordt zo sterk, dat ze er haar gezin voor verlaat en naar haar verleden op zoek gaat.
Daarnaast is er het verhaal over een studente, Heather Nelson. Ook zij draagt een geheim met zich mee, en ook zij verlaat haar vader om haar zomervakantie door te brengen in een Amish pension, nl. bij de buren van de familie Byler. Zal ze daar de innerlijke kracht vinden die ze nodig heeft?
Beide verhaallijnen raken maar heel langzaam met elkaar vervlochten. Naar de echte band tussen Lettie en Heather is het nog raden. Waar komt Heathers aantrekkingskracht  voor Amish land vandaan? Wat zal Lettie nog ontdekken op haar eenzame reis? Om de antwoorden op deze vragen te kennen, is het wachten op de volgende boeken in deze serie.
De Amish gemeenschap, of de ‘gemeenschap van de eenvoud’ wordt in dit boek voorgesteld als een goed geordende gemeenschap met een duidelijke hiërarchie, maar ook als een gemeenschap met heel wat taboes, wat mensen soms voor hartverscheurende keuzes stelt.

Caroline Decanniere

Karen Kingsbury & Gary Smalley, Nooit te laat, Voorhoeve Kampen, 2009.

Deze roman is het eerste boek in een reeks over de familie Baxter. Dochter Kari moet leren omgaan met huwelijksproblemen. Ze vindt troost bij haar ouders, en in het geloof waarmee ze is opgegroeid. In de schaduw maken we ook kennis met de andere leden van de familie, die in de volgende delen van deze reeks meer op de voorgrond zullen treden.

Mooi verteld, maar soms wat lang uitgesponnen verhaal over liefde, trouw en vergeving.

Caroline Decanniere

Kristien In-´t-Ven & Geert Vervaeke (ill.), Een wel heel bijzondere kerst, Lannoo, Tielt, 2009, 12,95€

Prentenboek over een klein meisje dat op zoek gaat naar wie ze eigenlijk is : een mens of een boom, een mens onder de bomen of een boom onder de mensen, een mensenboom of een bomenmens,...
Als je het boek ter hand neemt, heb je het gevoel dat het plaatje klopt : het verhaal over het kleine meisje vol twijfels, de wanverhoudingen in de tekeningen, de kille kleuren, de keuze van het seizoen waarin het verhaal zich afspeelt, … het past allemaal wonderwel bij elkaar. Het einde is verrassend en toch weer niet, en brengt ons terug bij de titel van het verhaal.
Het is een mooi en herkenbaar boek, dat na het voorlezen zeker een nabespreking verdient. We hebben immers allemaal een biotoop die bij ons past. De zoektocht ernaar loont de moeite.

Caroline Decanniere

Dit prachtige prentenboek vertelt het verhaal van Naema, de vrouw van Noach. Welk beeld heeft zij van God? Gelooft ze in Noachs dromen? Helpt ze mee bij het bouwen van de ark?  Houdt ze van haar man? Mogelijke antwoorden op deze vragen worden gesuggereerd. En hoewel Naema er in het begin van het verhaal vaak een andere mening op nahoudt dan haar man, blijken ze na het bouwen van de ark toch helemaal op dezelfde golflengte te zitten.
Het boek eindigt verrassend, en bijzonder mooi : ‘Daar leefden ze nog lang en gelukkig. Zo eindigt elk sprookje want anders is het niet waar.’ Op een voor kinderen vanzelfsprekende wijze wordt hier gesuggereerd dat het verhaal van Noach een bijbels sprookje is, en dat iets niet echt gebeurd hoeft te zijn om waar te zijn.
Om voor te lezen aan kinderen van 3 – 6 jaar.

Caroline Decanniere 
 

Kolet Janssen & Rebekka Jonkers, Zo sterk als een mens. Verder leven na verlies, Davidsfonds, 2009.

Twaalf ontroerende, echte en tegelijk erg verschillende getuigenissen over leven na een verlies : de dood van een beste vriendin, een brand die het ganse hebben en houden verwoest, een faïllissement, een onmogelijke liefde, het verlies van een kind, de zorg voor een gehandicapte kleinzoon, een vlucht uit het geboorteland, een levensbedreigende ziekte, een abortus, …
Na de verlieservaring volgen de pijn, de eenzaamheid, het gemis, de kracht om – anders -verder te leven.
De auteurs tonen een groot respect voor de mensen die getuigen. Er wordt verteld en geluisterd. Elke vorm van gemis krijgt dezelfde aandacht. Elke leeftijd, elk geloof en elke worsteling wordt met schroom benaderd.

Caroline Decanniere 

Lisa Wingate, Bloeimaand, Voorhoeve, 2009, 14,95€

Deze roman is het eerste deel in de serie ‘Blue Sky Hill’.
Twee vrouwen krijgen het woord. Eerst en vooral is er Rebekka, een jonge vrouw, gehuwd en moeder van een dochter, die na vele jaren terugkeert naar het huis van haar jeugd. Daar woont nog steeds haar vader, die ze sinds haar tiende niet meer zag.
Dan is er Hanna Beth, de nieuwe vrouw van Rebekka’s vader. Zij is na een beroerte in het ziekenhuis terechtgekomen, en staat voor een lange en moeizame revalidatie. Ze maakt zich ernstig zorgen over haar man, die Alzheimer heeft, en over haar zwakbegaafde zoon. Zij moeten zich nu zonder haar zien te redden.
Beide vrouwen ontdekken de geheimen uit hun verleden, en groeien moeizaam naar elkaar toe. Ondanks alle zorgen, slagen ze erin familie en vrienden voor een feestje samen te brengen. Een boek met een happy end ... maar hoe moet het verder?
Mooie roman over de betekenis van het woord familie, over scheiding, en vooral over vergeving.

Caroline Decanniere 
 

Kathleen Norris, De kloostergang, Ten Have, Kampen, 2009.

Een boek van een oblate (Katleen Norris) bij de benedictijnen. Zij vertelt haar leven en haar denken als dichteres op het ritme van de benedictijnse spiritualiteit. Je krijgt daarmee een mooi beeld op enerzijds de kern van het benedictijns leven: lectio ora et labora, psalmen, liturgie, kerkelijk jaar, patroonheiligen, celibaat,… en anderzijds hoe die specifieke monnikenformat rust, diepte, zin en perspectief weet aan te reiken aan haar leven en aan haar bestaan als dichteres. De kloostergang is geschreven als een dagboek en loopt een jaar lang. Het begint op 3 september, bij de dageraad die voorafgegaan is door een donkere nacht van een crisis, en eindigt een jaar later met de completen. Ondertussen passeren er belangrijke passages uit haar dichtersleven, uit haar huwelijksleven en van haar familie. Verweven met belangrijke facetten uit het abdijleven, soms kleine wederwaardigheden en soms langere bespiegelingen over celibaat en sexualiteit, relatie, demonen als acedia, luiheid, hoogmoed, …
Mooi en levensecht boek sterk gekleurd door de Amerikaanse, van protestantse origine, vrouw Kathleen.

Dirk Snackaert 
 

Lynn Austin, Tegen de stroom in, Voorhoeve, Kampen, 2009

Zoals het ook op de achterflap staat, vertelt Lynn Austin het verhaal van vier generaties dappere vrouwen. Het leest als een zeer vlotte, historische roman en speelt zich af in de tweede helft van de negentiende en eerste helft van de twintigste eeuw.
En toch: het is zeker geen boek van twaalf in een dozijn. Je kan het ook lezen als spiegelverhaal. Thema’s als vertrouwen op God, hoe Hij al dan niet het gebed verhoort, … worden niet uit de weg gegaan, terwijl het geheel toch erg luchtig blijft.

Eva Gelper  

Janneke Van Bockel, Ijskastmoeder – leven met een aspergerkind, Lannoo, 2009, 14,95€

In korte hoofdstukjes vertelt de schrijfster, die ouderschapscoach is, hoe het leven in haar gezinnetje verloopt.  Dat niet alles van een leien dakje loopt, blijkt al gauw.  Haar oudste dochter heeft namelijk het syndroom van Asperger.
Ze beschrijft bijna dag voor dag hoe het proces verliep van ‘er is iets aan de hand’ tot ‘de juiste hulp gevonden’. 
Doordat het in Nederland gebeurt, zijn de ‘administratieve’ zaken duidelijk verschillend van hoe alles in België wordt aangepakt.  De gewone alledaagse voorvallen uit het gezinsleven daarentegen zouden waar ook ter wereld de zelfde (kunnen) zijn.  Asperger heeft namelijk meerdere gezichten…
Voor ieder die met een of andere autismespectrumstoornis te maken krijgt, in ieder geval wel een aanrader om te lezen: om te merken hoe kleine dingen het leven mooi kunnen maken, of soms ook heel zwaar, zonder te dramatiseren, maar gewoon recht uit het hart.

Kristl Van Cleemput  

Uitzien naar een wonder, Wanda E. Brunstetter, de groot goudriaan, Kampen, 2009.

Deze roman is het tweede boek in de reeks ‘De bruiden van Lancaster County’. Rebekah Stoltzfus, die als kind na een ongeluk in een rolstoel belandde, is een jonge vrouw geworden. Ze heeft het erg moeilijk met het aanvaarden van haar handicap, en voelt zich uitgesloten en minderwaardig. Ze is er immers van overtuigd dat ze nooit zal kunnen voldoen aan de welomlijnde verwachtingen die binnen de kleine Amish gemeenschap leven : als jonge vrouw trouwen en kinderen krijgen. Ze bidt wanhopig om een wonder.

Vlot geschreven roman over de Gemeenschap van de Eenvoud, zoals een Amish gemeenschap ook wel genoemd wordt. De gemeenschap wordt eerlijk in beeld gebracht, maar het verhaal is iets te eenvoudig : er is slechts één verhaallijn en het verhaal kabbelt voort naar een zeer voorspelbaar einde.

Caroline Decanniere