‘Christus woskrèze, de Heer is opgestaan’. Zo groeten de orthodoxe christenen elkaar vanouds, op paasmorgen.
‘Wo-stinoe woskrèze – Ja, Hij is waarlijk opgestaan’, antwoordt men dan.
Hoe zou Hij echter waarlijk verrezen zijn, als Hij niet eerst tijdens zijn leven hier op aarde was opgestaan uit alle denkbare, dagelijkse dood?

Zo STOND HIJ OP in de synagoge van zijn geboortedorp Nazareth, om voor te lezen uit de Schrift – dat grandioze visioen over het goede nieuws dat aan de armen wordt gebracht. Uit hoeveel weerstand tegen het riskante bestaan van een profeet is Hij toen niet opgestaan?

Zo STOND HIJ OP uit de slaap, daar in die boot, om de storm op het meer te bedaren. Uit hoeveel vermoeidheid en teleurstelling om hun ongeloof is Hij toen niet overeind gekomen?

Zo STOND HIJ OP van tafel, om Zijn leerlingen de voeten te wassen. Uit hoeveel verzet tegen die moeilijke rol van knecht is Hij toen niet losgekomen?

Zo STOND HIJ OP uit zijn gebed in de Hof van Olijven. Of beter: Zijn gebed dèèd Hem opstaan. Al biddend kwam Hij zijn angst voor de dood te boven. Toen reeds, midden in die dood, brak het licht van Pasen in Hem door...

Hij STOND OP, staat er iedere keer. Met het paaswerkwoord telkens nadrukkelijk vermeld. Hij, de Levende, de Opstandige – Hij was dag na dag op Zijn paasbest. Oprecht en rechtop ging Hij ten einde toe de weg van Zijn roeping: ‘...opdat zij leven zouden hebben, en wel in overvloed...’ (Joh. 10,10)

Christus is waarlijk opgestaan, met Pasen. Maar hoe zouden wij dit kunnen geloven, als Hij niet tijdens Zijn leven reeds bij voorbaat uit iedere denkbare dood was opgestaan?

Verrijzenis is in het leven, vóór de dood. Is uitbreken uit macht die mensen klein houdt. Opstaan uit de dood die ons dagdagelijks bekruipt. Onvoorwaardelijk kiezen voor het leven.

Verrijzenis is een weg om te gaan. Een geboorteproces, een processie van Echternach. Mensen verrijzen iedere keer wanneer zij opstaan om hun lot, het lot van hun volk, van de armsten vooral ten goede te helpen keren.

’Opstanding uit de dood’ is het meest concrete dat je met je leven kunt doen, in alle verbanden waarin je samenleeft. Niet dulden dat mensen worden uitgebuit, gekleineerd, onderuit gehaald. Niet kunnen harden dus wat dagelijks op grote schaal gebeurt. Proberen daar tegenin te leven, daar iets tegenover te stellen. Partij kiezen voor de zwaksten.

Pasen is de overwinning van de liefde op de dood…

Geert Dedecker

Afbeelding: Armand Demeulemeester.
Pasen. Het licht dat doorbreekt in de duisternis