Een mooie getuigenis...
Evi Ballet nam in Hasselt deel aan de rouwgroep.
Hier volgt haar getuigenis over haar ervaring in de rouwgroep...
Twee jaar geleden heb ik mijn zus verloren. De ene dag gaat het vrij goed, een andere dag helemaal niet.
Het is niet gemakkelijk om hier met anderen over te praten. Ze ontwijken het onderwerp of weten niet goed hoe hiermee om te gaan. Het is zeer belangrijk dat je dit een plaats kan geven in je hart en in je leven.
Via de website van de Interdiocesane Jeugddienst (www.ijd.be) vond ik informatie over de rouwgroepen.
Dit sprak me erg aan omdat je in contact komt met andere jongeren en jongvolwassenen (15 tot 25 jaar) die ook iemand verloren hebben.
De eerste avond was ik wat zenuwachtig, ik stelde me vooraf allerlei vragen zoals:
"Welke andere jongeren zal ik ontmoeten?"
"Wie hebben ze verloren?"
"Hoe rouwen zij?"
Maar al snel voelde ik mij op mijn gemak, iedereen had hier hetzelfde meegemaakt en dat geeft een gevoel van verbondenheid. De begeleidsters, Myriam en Katrin, gaven wat uitleg over de thema's die we zouden bespreken.
Elke avond startten we met het aansteken van een kaars. Deze hebben we op de eerste avond mogen kiezen.
Iedereen stak zijn kaars aan en vertelde wie hij/zij is verloren. Ook namen we een steen om aan te geven of het moeilijk was om naar de rouwgroep te komen. Iedere avond werd afgesloten met een kaartje (in allerlei vormen en kleuren) waarop je een woord noteerde dat je bijbleef van die avond. Dit werd dan vastgemaakt aan een touwtje rond de kaars.
We werkten steeds rond een thema, bijvoorbeeld: troost, de reacties van de omgeving, de fasen van het rouwproces, ...
Deze avonden worden begeleid met een sprekende tekst, een mooi verhaal, muziek, ...
Ieder zijn verhaal is uniek, persoonlijk, dit werd vooral naar voor gebracht op de derde avond. Toen mochten we iets meebrengen dat ons herinnerde aan onze dierbare overledene: een voorwerp, een tekst die werd voorgelezen in de mis, een foto, ...
De laatste bijeenkomst kreeg iedereen zijn kaars met daaraan de kaartjes mee en ook een boekje met hierin teksten, verhalen, foto's, ... als herinnering. Deze avond werd afgesloten met een gezellig samenzijn met een hapje en een drankje.
Deze 5 avonden waren voor mij zeer leerrijk. Ik heb de andere jongeren hun verhaal gehoord, hoe zij ermee omgaan, waarin ze troost zoeken, ... er was ook de mogelijkheid om zelf inbreng te hebben in de besproken thema's of je kon ook een boek uitlenen betreffende rouw. Als ik eraan terugdenk, krijg ik een warm gevoel vanbinnen en ik heb nog steeds contact met de andere jongeren van de groep.
Wil je graag contact opnemen met Evi?
Stuur dan een mailtje naar ijdhasselt [at] ijd [dot] be en wij bezorgen je haar gegevens.
